Marjolein
Ik (Marjolein) ben geboren op 7 april 1980 en hield al van jongs af aan van Afrika. Mijn favoriete kinderboek was ‘Een kind uit donker Afrika’.
Na mijn VBO-diploma heb ik zes jaar als dierenartsassistente gewerkt. Daarna besloot ik in 2002 terug te gaan naar school en deed een opleiding Sociale Dienstverlening. Omdat ik geïnteresseerd was in verschillende culturen, liep ik stage bij Vluchtelingenwerk. Hierdoor raakte ik meer en meer geïnteresseerd in Afrika. Na mijn diploma besloot ik één jaar Sociaal Pedagogisch Werk te doen. In dat jaar deed ik mijn stage bij het Leger des Heils, waar ik erg veel ervaring opdeed.
Maar Afrika bleef kriebelen
Ik besloot in september 2004 voor zes maand naar Kenia te gaan. Mijn plan was om in een AIDS project te gaan werken. Maar na zes weken vond ik een betere plek in een weeshuis voor in de steek gelaten baby’s. En hier had ik een geweldige tijd!
Helaas moest ik in februari 2005 terug naar Nederland, en belande de eerste week al in het ziekenhuis met malaria. Hier nam ik de beslissing……
IK GA VOORGOED NAAR KENIA!!
De dingen die ik in Kenia zag zijn moeilijk te omschrijven. De grote armoede die zoveel mensen treft. Grote gezinnen die in een golfplaten huisje wonen. Maar toch blijven deze mensen optimistisch en blijven ze zoeken naar mogelijkheden om een beter leven op te bouwen. Daarom ben ik eind 2005 terug gegaan en daar aan mijn doelen te werken.
Als ik niet bezig ben waar ben ik dan???
Ik
woon in een industriegebied genaamd Ngara net buiten
het centrum van Nairobi. De wijk is bekend om de ‘openlucht’ garages
en Indische winkels, 2e hands kleding en schoenen. Toen de
straatkinderen uit het centrum verdreven werden, zijn ze naar Ngara
gekomen, gelukkig heb je totaal geen last van hen.Ik loop van huis naar de stad, ’s morgens loop ik over de markt,
en ben in 15 minuten in het hartje van de stad, waar ik de bus neem.
‘s Avond is het echter niet veilig om over de markt te lopen, en
loop ik over de weg, wat een exercise van 30 minuten lopen is.
(Daarom doe ik niet aan sport.)
Ik woon in een ‘grote’ flat, op de 4e verdieping. Ja ja, een andere gymoefening, want er is geen lift. Ik woon hier met Collins en ons dochtertje.
Het
balkon is van Collins om daar lekker te ‘tuinieren’
met zijn potplanten (zijn hobby). Een goed punt van dit huis is dat
de elektriciteit bijna nooit uitvalt, echt een wonder in Nairobi.
Omdat wij op de 4e verdieping wonen en de pomp die het water naar
boven pompt regelmatig uitvalt hebben wij 30 liter jerrycans
watervoorraad. Soms moet ik zelf naar de begane grond om water te
halen. Meestal heb ik hiervoor een sterke man in huis.
Eten koken doe ik op een één
pits kookstel. Ik kook eerste de groente, dan evt.
vlees, en dan rijst. Koken duurt daarom ook minimaal 1 uur. In Kenia
eet je laat, rond 21.00 uur. Dus heb ik alle tijd om ‘lekker’ te
koken. Kleren wassen doe ik met de hand, want er is geen wasmachine.
Ik ben daar ongeveer twee uur per week zoet mee. Als je er niet bij
nadenkt, maar gewoon doet, is het helemaal niet
erg. Elke ochtend koop ik bij een kleine super op de begane grond
van onze flat brood en melk. Lunchen doe ik op mijn werk, wij eten
in Kenia tweemaal warm per dag. Meestal eet ik patat, rijst met
bruine bonen, of een snack. Voor de avond koop ik het eten onderweg
naar huis bij één van de vele straatverkopers.
Savannah
Onze dochter Savannah
is geboren op 14 september 2009. Ik zorg fulltime voor Savannah. Ze
gaat gewoon mee op werk. Wel ben ik bezig om een crèche te vinden
waar Savannah soms naar toe kan. Op dinsdag gaan we altijd naar
Kibera, Savannah vind het daar wel leuk. Er zijn een aantal kinderen
van haar leeftijd waar ze graag mee speelt. Er is ook een man die
tegenover de workshop video’s verkoopt. Savannah is graag bij hem in
de video winkel. En als ik ergens naar toe ga in Kibera waar
Savannah niet mee kan, dan blijft Savannah bij hem.
We gaan ook 1x per week naar het kindertehuis. Savannah vind het daar minder leuk, vooral als alle kinderen thuis zijn. De kinderen zijn teveel en willen allemaal Savannah dragen. Dit terwijl zij het leuker vind om in haar eentje de boel te verkennen voordat ze met andere kinderen speelt. Maar als de grote kinderen naar school zijn, en alleen de kleintjes aanwezig zijn, dan heeft ze het meer naar haar zin. Als ik thuis werk, speelt Savannah op de galerij met het buurjongetje Clement. Maar Savannah gaat ook mee de stad in, als we naar de cyber gaan. Ze is daar een beetje een ramp, vooral omdat ze het leuk vindt om flashdisk uit de computers te halen. Maar er is een cyber in de stad, waar de bewaker wel een oogje op Savannah wil houden.
En Savannah kent elke plek in de stad, ze weet waar de bakker is, de supermarkt, de speelgoedwinkel etc. Dus als je een keer verdwaalt in Nairobi, dan kan Savannah je de weg wel wijzen.
Op zaterdag gaan wij
vaak bij vrienden op bezoek of nemen wij een relaxdag
en doen helemaal niets. Op zondag gaan wij eerst naar de anglicaanse
kerk. Het is één van de weinige kerken, die je geen bergen geld,
goede banen en alle geluk belooft als je een goede gift in de
collecte zak doet. Maar waar de bijbel juist wordt uitgelegd. Na de
kerkdienst gaan wij met elkaar leuke dingen doen.